ШИРИНШОХИ АСЛИДДИН Дил мукими кухи чонон асту ман инчо гариб

Дил муқими куи ҷонон асту ман инҷо ғариб, Чун кунад бечораи мискинтани танҳо ғариб. Орзумандӣ диёри хешаму ёрони хеш, Дар ҷаҳон то чанд гардам бе сару бе по ғариб?! Чун ту дар ин ғурбат наяфтоди, чӣ дони ҳоли мо, Меҳнати ғурбат надонад хеч кас, илло, ғариб. Ҳаргиз аз роҳи карам рузе напурсиди, ки чист, Ҳоли зори мустаманди монда дур аз мо ғариб. Чун дар ин даврон намеафтад кассе бар ҳоли мо, Дар чунин шаҳре, ки мебини ки афтад бо ғариб? Дар ғариби ҷон ба сахти медиҳад мискин Камол, Во ғариби, во ғариби, во ғариби, во ғариб. Камоли Худжанди