რატომ, მხოლოდ როცა დაკარგავ?

რატომ, მხოლოდ როცა დაკარგავ? რატომ? მხოლოდ როცა დაკარგავ რატომ მოსწონს ზოგს, გული რომ გატკინოს, მერე კი ვითომ არც არაფერი მომხდარიყოს? რატომ უჭირს სიკეთის დანახვა, და მხოლოდ შეცდომებს ითვლის ჩუმად? რატომ ავიწყდება ის, რაც გაუკეთე, და ახსოვს მხოლოდ ის, რაც ვერ შეძელი? რატომ აფასებს ადამიანს მაშინ, როცა უკვე შორს არის და ვეღარ სწვდება? შენ გვერდით იდექი, როცა უჭირდა, შენ ხელი გაუწოდე, როცა ეცემოდა, მაგრამ დრო გავიდა და უცებ დაავიწყდა, რომ მისი გზის ნაწილიც შენ იყავი. ალბათ იმიტომ, რომ ადამიანი ხშირად ჩვეულებრივად იღებს იმას, რაც ძვირფასია. მზესაც კი ვერ ამჩნევს ყოველდღე, სანამ ღრუბლები არ დაფარავს. მაგრამ ნუ დაგწყდება გული ამის გამო, სიკეთე ფასს მაშინაც არ კარგავს, როცა მადლობა არ ისმის და დაფასება აგვიანებს. აკეთე კარგი, რადგან შენ ხარ ასეთი, არა იმიტომ, რომ ვინმემ შეგაქოს. დრო ყველაზე სამართლიანი მსაჯულია — ის ყველას აჩვენებს, ვინ რას წარმოადგენს. და როცა ერთ დღეს უკან მოიხედავენ, მაშინ მიხვდებიან, რას ნიშნავდი მათთვის. მაგრამ იმ დროისთვის შენ უკვე წინ იქნები, შენი სინდისით მშვიდი და თავისუფალი. ავტორი: ნოდარ გაზნელი 05.06.2026