Wiedźma 7 - DZIECI MOJE

Wiedźma 7 - Tekst: Dzieci moje Kreślę ten cichy testament, gdy noc uciszyła świat, Zanim poczujecie ból i ciężar dorosłych lat. Patrzę na wasze dusze, tak jasne i wciąż niewinne, I proszę cicho los, by wiatry wiały wam pomyślne. Przed wami rwący ocean i setki groźnych fal, Zbudujcie w sobie siłę, by dumnie płynąć w dal. Pamiętajcie, że ludzie potrafią ranić i kłamać, Lecz nie pozwólcie nigdy, by mogło to was złamać. Uważajcie na głosy, co obiecują wam góry, Często za pięknym słowem kryją się ciemne chmury. Błagam, nie zamykajcie serc swoich na kłódkę, Nawet gdy chwile szczęścia wydają się zbyt krótkie. Majątek to iluzja, czas go z wiatrem rozwieje, Biedny jest tylko ten, kto w sercu traci nadzieję. Dzieci moje, niech prowadzi was tej prawdy jasny blask, Nawet gdy fałszywy świat znów założy setki mask. Bądźcie dla siebie tarczą, gdy otoczy was zły mrok, Niech ta wspólna krew pomoże równo stawiać każdy krok! System będzie chciał was wcisnąć w swoje ciasne ramy, Zrobić z was trybiki, wgrać pod skórę programy. Nie dajcie sobie wmówić, że jesteście tylko echem, Każdy wasz nowy oddech witałem z uśmiechem. Szanujcie tych słabszych, nie depczcie ich marzeń, Los to jest bumerang, zawsze wraca z tłem zdarzeń. A kiedy upadniecie, rozbijając twarz o beton, Nie płaczcie w ukryciu — wyśmiejcie strach, to tylko demon. Nie każda bitwa musi być wygrana, Lecz każda trudna lekcja musi być tu zapamiętana Mam blizny na dłoniach, byście wy ich nie mieli, Oddałbym całą krew, byście wygrać...