Słowiańska Dusza – 🌲Powrót do Korzeni🌲

Słowiańska Dusza –  Tekst: Wracam do lasu, gdzie cisza oddycha, gdzie ziemia spod stóp nie znika, opowieści stare legendy o przodkach, o ludziach o miejscach o bitwach w zaroślach. Ziemia nosi śladu krwi dawnych dni, ogień w ognisku wciąż cicho się tli, historie pod przewodnictwem boga Jarowita, w mym sercu kochana jest rzeczpospolita. Pod niebem, gdzie księżyc prowadzi me kroki, idę przed siebie nie patrząc na boki tu każdy ścieżka ma własne zadanie, tu wraca do życia przyjaźń miłość oddanie. Głęboko oddycham tym czystym powietrzem, tu duchy mych przodków wiedzą kim jestem, nie jestem sama, choć milczy świat, las mi przypomina kim jestem od lat. Przodkowie wołają — słyszę ich głos Słowiańska dusza, przejmuje los Nie ma ucieczki, wracam tu znów Do młodych korzeni i starych snów Idę przez las, gdzie czas się zatrzymał, gdzie każda zasłużył na to co otrzymał, słyszę jak ziemia opowiada mi, o ludziach co kiedyś nie liczyli dni. W blasku księżyca pośród starych drzew, w korzeniach ukryta niegdyś przelana krew, wracam do miejsc które rodzina natura inspiracją dla mnie ziemi całą struktura Woda odbija twarze przeszłości, uczy mnie spokoju i cierpliwości, w tym świecie bez czasu, bez potrzeby słów, przemierzam krajobraz powoli jak żółw. Bo jestem częścią tej starej ziemi, co w sercu człowieka wszystko odmieni, wracam do miejsca, gdzie kończy się bieg, zaczyna przeprawa przez wodę na brzeg. Przodkowie wołają — słyszę ich głos Słowiańska dusza, przejmuje los Nie ma...