Prastare Szepty - Ostatnia Noc Starego Świata

Prastare Szepty - Moje serce biło ciężko w rytmie lęku Jakbym ciężar świata na ramionach miał Żyłem życiem całkiem pozbawionym sensu Z braku celu w moim sercu smutek grał To zgniatało moją duszę widmem cieni Ja uczyłem się oddychać mimo to Wtem pojąłem że to nigdy się nie zmieni Chyba że w nieznane pierwszy zrobię krok Brak drogowskazów i druha by iść Nieznane lądy czas odkryć już dziś Trzymam w ramionach cały mój strach Był mi kompasem, był mi jak brat Dogasa ogień, wyruszać czas Pożegnać dzisiaj mój stary świat Gdy robiłem pierwsze kroki cały drżałem Jednak z biegiem szlaku zyskiwałem moc Bezpowrotnie za plecami zostawiałem Tą starego świata już ostatnią noc W ciszy idąc zobaczyłem jak na niebie Pierwszy słońca promień przeciął nocy mgłę W sercu czułem że dziś odnalazłem siebie Złap mą rękę i dziś wyrusz ze mną też Brak drogowskazów i druha by iść Nieznane lądy czas odkryć już dziś Trzymam w ramionach cały mój strach Był mi kompasem, był mi jak brat Dogasa ogień, wyruszać czas Pożegnać dzisiaj mój stary świat Trzymam w ramionach cały mój strach Był mi kompasem, był mi jak brat Dogasa ogień, wyruszać czas Pożegnać dzisiaj mój stary świat