Në një labirínti bosh. В пустом лабиринте.The song is in Albanian.

Unë kam húmbur në një labirínti bosh, Përgjígja po largóhet, gjithçká dúket si një ëndërr. Ëndrrat janë larg, si xixëllónjat gjatë natës, Por gjithsesí po shkoj kúndër. Në héshtje, ku më pret vétëm besími, Ndjénja jonë nuk do të zhdukét kúrrë. Lótët ranë në ákull, por bukuría, Qëndrón në këtë botë përgjithmónë. E qéshura ka vdékur, por aróma e saj është me múa, Unë qëndrój me një zémër të hápur nën hënë. REFRÉN: Labirínti im bosh, húmbja íme e vétme, Larg fytýra jóte, kërkój tímen e vërtétë. Ëndrrat në fluturím, ýje që largóhen nátës, Megjithatë unë ec, sytë kah e ardhmja, pa fjálë. Djáli i rrúgës, me qiéllin përmbí krye, Mes betónit ftohtë, jetój këtë dréqin sytë. Zémra rrufè, flásin plúhuri dhe errësíra, Por brénda méje dígjet një shkëndíjë e vërtétë. Thonë fáti pret, se rrúga s&fund me hápa, Unë kërkój shpírtin tim, mídis dhímbjes e mállit, Se dashuría që ndiej, fort më lidh me tókën, Jo metálin ftohtë, por atë forcë të bréndshme. Nuk i frikóhem nátës, jo húmbjes, jo vdékjes, Kur në zémër mbaj drítën, e ndézur, për ty. REFRÉN: Labirínti im bosh, húmbja íme e vétme, Larg fytýra jóte, kërkój tímen e vërtétë. Ëndrrat në fluturím, ýje që largóhen nátës, Megjithatë unë ec, sytë kah e ardhmja, pa fjálë. Dashuría júaj... fórca të blínduara... Ndjénja jonë... nuk do të zhdukét kúrrë...